GENEZER GAAT TOT HET UITERSTE

Citaten uit een artikel van Michel Thomassen uit het Algemeen Dagblad van 30 juni 1990

Naar aanleiding van de zaak Reuchlin.

"Ziek of gezond, ieder contact met de K. kost geld, veel geld. Aangezien velen van zijn aanbidders vermogend zijn, betalen zij blij van harte. De genezer is inmiddels een rijk man die behalve in homeopathie en filosofie ook in kunst en onroerend goed doet en daarvoor een beheersmaatschappij oprichtte".

"……Er volgde een drama. R. (Reuchlin) riep de hulp in van een bevriend orthopedisch chirurg, W. Pulles uit Tiel. Die beoordeelde de toestand van mevrouw R. als ‘kritiek’ en adviseerde spoedopname. Twee verpleegkundigen van een in allerijl opgeroepen ambulance kregen van een verontwaardigde mevrouw R. te horen dat zij niet meeging. "Als Peter het niet nodig vindt, is het niet nodig", zei zij".

"Ik ken mijn grenzen en ga tot het uiterste", voegde de K., die de leiding van de behandeling hield, meneer R. toe".

"Eén van hen (ex-patiënten) is de 48-jarige Marijke Gosler uit Wassenaar, een gefortuneerde vrouw die in 1986 na een miskraam en de boodschap dat zij baarmoederhalskanker had, op aanraden van een vriendin de K. consulteerde. Aanvankelijk raakte zij in de ban van de welbespraakte genezer, maar toen hij haar seksueel benaderde – het hoorde bij de behandeling tegen baarmoederhalskanker- kreeg zij argwaan. "Uiteraard was ik depressief", vertelt zij, "en ook daarvoor volgde ik bij Peter een therapie. Ik werd door hem afwisselend gesteund en vernederd. Het hielp niet en toen ik vroeg hoe lang het ging duren zei hij: "zeven jaar twee keer per maand, duizend gulden per maand, vierentachtigduizend gulden, voor het einde van de week te betalen". Dat is toch te gek, dacht ik toen ik op straat liep. Ik vroeg vriendinnen die ook bij Peter onder behandeling waren wat zij ervan vonden. Volgens hen ging het om een homeopathische prikkeling, maar ik ben toch maar een speelgoedwinkel ingestapt, heb een Monopolyspel gekocht en hem het speelgoed toegestuurd. Woedend was hij daarover."

"Kort daarop eiste mevrouw Gosler van de K. tekst en uitleg over de vraag waarom hij haar zo vernederde en kwaad van haar sprak. "Het hoorde bij de behandeling", zei hij, "maar dat nam ik niet. Toen ik weigerde weg te gaan voor ik een bevredigend antwoord had, greep hij me bij mijn haren en smeet me van de trap. Daarbij greep ik de trapleuning en die brak af."

Aangifte van mishandeling bij de politie bleef zonder gevolg. Het was het woord van mevrouw Gosler tegen dat van de K., ook al stuurde de homeopaat haar een rekening van duizend gulden wegens ‘beschadiging trap en huisvredebreuk’."

"De invloed van de K. op zijn volgelingen is groot. Zo besloot de Rosmalense architect Frans van Dillen vorig jaar dat zijn personeel te afhankelijk van hem was. Op die manier konden ze niet ‘vrij’ zijn, dus het was maar beter de medewerkers te ontslaan. Op die manier kon ook van Dillen vrij worden want, zo vertelde een van zijn medewerkers aan het FNV Magazine van de Dienstenbond van de FNV, hij vindt dat hij door de regels van de samenleving geen vrij mens kan zijn. Het personeel van het architectenbureau, dat de naam Participatie en Archcosofia voert, kwam in opstand en werd op twee personeelsbijeenkomsten toegesproken door Peter de K. die hen een negatieve instelling verweet. Het FNV Magazine werd voor de rechter gesleept en de K. bemoeide zich luidruchtig met de gang van zaken op de terechtzitting. De rechtbank, aldus een FNV vertegenwoordiger, verweet hij Nazi-methoden. Van Dillen en de K. verloren hun zaak".