Over iatrosofen of hoe je die kwakzalvers ook wilt noemen

Nog zo'n compleet beeld ontstaat uit de verhalen over de iatrosofen,'genezers' die eenmaal tot hun filosofie bekeerde patiŽnten zover weten te krijgen dat zij zich blind aan hen overleveren.
Tegen Rachel, die een ernstig ziek dochtertje heeft, zegt zo'n iatrosoof dat het probleem bij haar ligt: 'Een gezonde moeder geeft ook een gezond kind, en een ongezonde moeder geeft een ongezond kind. Ik was dus erg ongezond en heb heel hard gewerkt aan mijn slechte kanten.' Het dochtertje gaat dood aan een door de iatrosofen niet opgemerkte hartkwaal.

Bij Joke ontgaat het de iatrosofen dat zij lijdt aan hersenontsteking en baarmoederontsteking. Joke raakt volledig verlamd, wordt in een regulier ziekenhuis op het nippertje gered, moet een jaar lang revalideren en zal nooit meer helemaal de oude zijn.
Wanneer Joke weer thuis is, komt de iatrosoof nog een keer langs. Hij zegt tegen haar dat zij de restverschijnselen te wijten heeft aan het feit dat zij de verkeerde keuze heeft gemaakt. 'Ik had moeten sterven, dan had ik in een volgend leven door kunnen gaan met het opruimen van mijn blokkades.'
(Bron: Volkskrant 1997)