Verhoor getuige P.A. BLEEKER (internist)


Op dinsdag 12 Juni 1990 te 11.45 uur hoorden wij, verbalisanten in bijzijn van voornoemde Inspecteur van de Volksgezondheid, als getuige:


Petrus Anthonius BLEEKER

Oud 47 jaar, van beroep internist, domicilie kiezende Rivierenlandziekenhuis, President Kennedylaan 1 te Tiel, die verklaarde:

"Op vrijdag 20 april 1990 te 05.00 uur werd ik thuis geheld, met het verzoek onmiddellijk te komen naar het ziekenhuis.Ik begreep dat mevr. Reuchlin zou komen voor opname. Ik was eerder door collega Pullens al benaderd dat mevr. Reuchlin ernstig ziek thuis lag en dat opname aangewezen was. Ik yerwachtte haar dinsdag 17 april 1990 al voor opname maar hoorde dat dat niet door ging, omdat zij opname weigerde.

Zij arriveerde om ongeveer 05.00 uur in het Rivierenlandziekenhuis en is daar in eerste instantie onderzocht door arts-assistent Dr. Opstelten. Ik kwam zelf 5 a 10 minuten later in het ziekenhuls. Omdat de toestand van de patiŽnt erg kritiek was, haastte ik mij zeer snel naar het ziekenhuis.

Ik trof een ernstig zieke nog wel aanspreekbare vrouw aan op de afdeling EHBO.

Zij had een bloeddruk van 145-80 mm HG, een pols van 140, een te snelle ademhaling, welke oppervlakkig was en een temperatuur van ongeveer 40 graden hoog.

Tevens constateerde ik de geluiden van een dubbelzijdige longontsteking, zo ernstig als ik nog nooit gehoord had, over de gehele rechterlong en een groot gedeelte van de linkerlong. Verder had zij een wat vergrote milt en kwam er pus uit beide oren. Dit waren mijn belangrijkste bevindingen.

Ik liet een longfoto maken, alsmede liet ik laboratorium onderzoek verrichten, waaronder bloedgasanalyse (ten einde een beeld van de ademhalingsefficientie te verkrijgen). De longfoto leverde een uitgebreide Pneumonie (longontsteking) rechts op bij een niet geheel schone linkerkant.

Het laboratoriumonderzoek leverde op:

PO2 = 45 mm Hg, pCO2 = 37 mm HG, 02 saturatie 71'%,

pH 7.37, BE -1,2 mm oL/L pi carbonaat 20,6 mm oL/L

leucocyten 18,9 x 10 9 L, 95% granuloís, 345 staven, 7 metacyten, 3 myelocyten. Dit is een toxisch bloedbeeld. De waarden van de bloedgassen werden ten koste van een grote ademarbeid verkregen.

Na dit onderzoek is zuurstof toegediend. Zij heeft een infuus gekregen met antibiotica (ampicilline) en is vervolgens naar de afdeling KNO gebracht.

Hierna ben ik naar huis gegaan, na instructies achter gelaten te hebben, zoals gebruikelijk is.

Diezelfde dag te 08.30 uur kwam ik terug in het Ziekenhuis en heb ik in de loop van de ochtend de longarts alsmede de keel-, neus, en oorarts gebeld met het verzoek voor consult c.q. medebehandeling van mevr. Reuchlin.

Te 10.00 uur, zag ik mevr. Reuchlin opnieuw. Ik constateerde weinig verandering in haar toestand ten opzichte van Ďs nachts.

Aan het einde van de ochtend belde, de longarts, Dr. Baas mij terug, met het advies mevr. Reuchlin naar de intensive care afdeling over te plaatsen, teneinde opvang te kunnen leveren bij uitputting van de ademhaling. Dit houdt in dat patiŽnte overgeplaatst wordt naar de IC en de longarts de behandeling overneemt.

Het is voor mij welhaast onmogelijk te begrijpen, dat een patiŽnt zolang thuis zo ernstig ziek kon blijven, zonder antibiotica te hebben gekregen, althans zonder eigenlijk te zijn behandeld.

Indien patiŽnte tijdig antibiotica had toegediend gekregen, was een dergelijk ernstige longontsteking met de complicatie c.q. blijvende gevolgen, achterwege gebleven. Zeker gezien de gekweekt bacteriŽn, die op simpele wijze te bestrijden is (pneumo-coccen).

Reconstruerende kan worden vastgesteld dat mevr. Reuchlin op het moment van opname in een pneumonische crise verkeerde en in het voor-penicillinetijdperk tot de patientengroep zou hebben behoord die zouden zijn overleden."

Voorgelezen, volhard en in concept ondertekend.